03 Fjala: 7 Farë që mbillet

   

Fuqia jetëshndërruese e fjalës së Perëndisë

Pjesa 7

Mesazhi dhe e vërteta e fjalës së Perëndisë janë fara e mbjellë në jetën tonë

“Ky është kuptimi i shëmbëlltyrës: fara është fjala e Perëndisë…  Por ato që u mbollën në dhe të mirë janë ata, të cilët dëgjojnë fjalën, edhe e presin, dhe japin fryt, një tridhjetë, një gjashtëdhjetë dhe një njëqind.” (Luka 8:11, Marku 4:20)

      Në shëmbëlltyrën e mbjellësit, Jezui e krahasoi fjalën e Perëndisë me farën.  Ky motiv i farës përdoret edhe në disa prej shëmbëlltyrave të tjera rreth mbretërisë së Perëndisë (shih tek Mateu kap.13).  Fara e fjalës së Perëndisë mund të mbillet në tokën e zemrës së njerëzve përmes predikimeve, ungjillëzimit, leximit, mësimdhënies, apo nëpërmjet çfarëdolloj mënyre tjetër komunikimi njerëzor.  Ashtu si fara që përmban jetë në vetvete fillon të mbijë, të rritet dhe të prodhojë fryt pasi është mbjellë në tokë, në të njëjtën mënyrë Perëndia synon që fjala e tij, pasi është mbjellë në jetën tonë, të rritet deri në pjekuri dhe të prodhojë fryte.  Mbjellja e shpeshtë me përhapje e farës së fjalës së tij është mënyra se si Perëndia realizon synimin e tij që të ketë të korra të bollshme në jetën e njerëzve, zemrat e të cilëve janë të gatshme dhe të përgatitura ta pranojnë fjalën e tij.

      Është e rëndësishme që ne të bëhemi gjithnjë e më shumë të hapur ndaj fjalës së Perëndisë në zemrën dhe mendjen tonë.  Kjo nuk do të thotë thjesht që zemra jonë të jetë e hapur ndaj vetë mesazhi i ungjillit, që të shpëtojmë e të bëhemi besimtarë në fillim.  Do të thotë edhe që, pasi jemi bërë besimtarë, të jemi të hapur ndaj mësimeve të fjalës së Perëndisë në çdo pjesë të jetës sonë.  Fjala e Perëndisë është jetë për ne dhe qëllimi i saj është që të prodhojë jetë tek ne (Gjoni 6:63).  Mirëpo, fakti që jemi bërë besimtarë nuk do të thotë që me patjetër zemra jonë është e hapur ndaj Perëndisë në çdo pikë të fjalës së tij.  Për shembull, a jemi të gatshëm që t’i falim ata që na kanë ofenduar, ose që të lutemi me besim për shërim fizik kur ndonjë besimtar është i sëmurë, apo që të tregohemi bujarë në dhënien tonë financiare në kishë?

      Të qenët të hapur ndaj fjalës së Perëndisë në tërësinë e saj është diçka që ne duhet të kujdesemi që të rritet përbrenda nesh ndërsa arrijmë ta njohim atë.  Kjo është pjesë e rritjes sonë frymërore si besimtarë.  Në qoftë se jemi të ngurtësuar në zemër në ndonjë pikë, atëherë sigurisht që do të kemi rezistencë ndaj fjalës së Perëndisë në po atë pikë.  Kjo do të thotë që fara e fjalës së Perëndisë nuk mund të mbijë tek ne dhe, për rrjedhojë, ajo nuk mund të japë fryt në jetën tonë.

      Për më tepër, Jezui përshkroi disa gjëra të cilat kanë potencialin të jenë si barëra të këqija në jetën tonë frymërore.  Në qoftë se ne si besimtarë nuk tregohemi mjaft vigjilentë dhe nuk i shkulim këto që nga rrënjët duke i larguar nga jeta jonë, atëherë këto do ta mbysin fjalën e Perëndisë dhe, kështu, do ta pengojnë që të mos rritet e të japë fryt tek ne.  Ai përmendi konkretisht shqetësimet e kësaj bote, mashtrimet e pasurisë, lakmitë për gjëra të tjera si dhe kënaqësitë e kësaj jete (Mat. 13:22, Marku 4:18, Luka 8:14).  Këto janë ato që pengojnë rritjen, zhvillimin dhe pjekurinë që fara e fjalës së Perëndisë synohet të arrijë në jetën e besimtarit (Luka 8:14).

      Si pastor, nga përvoja e shumë viteve në shërbesë kam arritur të kuptoj që shumë besimtarë, edhe pse dëshirojnë që të jenë tokë të mirë për fjalën e Perëndisë, në fakt nuk i takojnë kategorisë së tokës së mirë, për arsye se nuk janë marrë me këto barëra të këqija në jetën e tyre.  Në vend të kësaj, ata i takojnë kategorisë së tokës me gjemba e barëra të këqija.  Toka e mirë që mund të prodhojë fryte të pjekura, është tokë për të cilën është punuar për ta përgatitur dhe për të cilën është treguar kujdesi i duhur.  Ajo është pluguar dhe i janë hequr si gurët ashtu edhe barërat.  Për më tepër, që fara të rritet siç duhet deri në pjekuri, toka duhet ekspozuar si ndaj diellit ashtu edhe ndaj shiut.  Në kuptimin figurativ, dielli nënkupton sfidat e jetës, të cilat na japin mundësi të hedhim në praktikë parimet e fjalës së Perëndisë, dhe shiu nënkupton veprimtarinë e Frymës së Shenjtë në jetën tonë.

      Parimet kyçe të cilat duhet të praktikojmë në jetën tonë që fjala e Perëndisë të mund të rritet dhe të prodhojë fryt, janë si më poshtë:

(1) të dëgjuarit e saj;

(2) të pranuarit e saj;

(3) të kuptuarit e saj;

(4) të mbajturit fort pas saj, që të mos humbasë apo të mos hiqet prej nesh;

(5) të lejuarit e saj që të zërë rrënjë brenda nesh;

(6) të qëndruarit me ngulm në të;

(7) të hequrit e atyre barërave në jetën tonë që mund t’ia mbysin rritjen.

      Ndaj ne duhet të sigurohemi që të marrim rregullisht nga shërbesa e mirë e fjalës së Perëndisë, me qëllim që ajo të hyjë në mendjen dhe zemrën tonë.  Duhet të jemi të hapur ndaj saj dhe të mos i bëjmë rezistencë, duke u afruar ndaj saj me qëndrimin e përulësisë së një nxënësi, si dhe ta lejojmë atë të mbillet në zemrën tonë (Jak. 1:21).  Ndërsa kalojmë kohë duke medituar mbi fjalën e Perëndisë dhe duke u lutur rreth saj, ne jemi duke e vaditur farën e fjalës së Perëndisë brenda nesh dhe, për rrjedhojë, arrijmë ta kuptojmë atë më mirë.  Në jetën tonë të përditshme ne duhet të jetojmë me bindje ndaj atyre gjërave që kemi kuptuar prej saj.  Gjithashtu, herë pas here duhet të rifreskojmë të vërtetat të ndryshme nga fjala e Zotit, në mënyrë që mësimet e saj të mbeten të freskëta në jetën tonë dhe ne të mos braktisim apo harrojmë ato çfarë kemi mësuar.

      Ne duhet të tregohemi të kujdesshëm që të merremi pikërisht me ato lloj barërash që përmendi Jezui.  Në të kundërt, ato barëra, që janë kaq të zakonshme në jetën njerëzore, kanë për ta mbytur fjalën brenda nesh dhe, për rrjedhojë, do të pengojnë edhe pjekjen e fryteve.  Kështu pra këto barëra janë:

(1) tendenca jonë për t’u merakosur për situata të ndryshme, në vend që të mësojmë t’i lutemi Zotit dhe t’ia hedhim barrën atij (Ps. 55:22, Fil. 4:6-7);

(2) dëshira për kënaqësi, në vend që në radhë të parë në jetën tonë ta duam Zotin (1 Gjoni 2:15-17);

(3) lakmia për pasuri tokësore e materiale, në vend që të kërkojmë së pari mbretërinë e Perëndisë dhe drejtësinë e tij, duke besuar se ai ka për të na i plotësuar nevojat që kemi në jetë (Mat. 6:24,33; 1 Tim. 6:6-10).

      Vetëm në këtë mënyrë, fara që është mbjellë tek ne vërtet që mund të mbijë, të rritet dhe të prodhojë llojin e frytit që Perëndia ka për qëllim që ajo të prodhojë.

      Për më tepër, ashtu si bujku del për të mbjellë farën në tokën e tij, duke besuar që ajo një ditë do të prodhojë të korra të shumta, edhe ne si besimtarë (dhe pastorë) gjithmonë duhet të tregohemi të gatshëm për të mbjellë në jetën e njerëzve mesazhin e ungjillit si dhe të vërtetat e fjalës së Perëndisë.  Nëse nuk mbjellim farën (duke e lënë atë, si të thuash, në qeskë aty në ndonjë raft), nuk kemi për të pasur kurrë të korra (Fj.e U. 24:30-34).  Do të kemi të korra vetëm nëse është mbjellë fjala e Perëndisë.  Në qoftë se bujku nuk tregohet i gatshëm për të investuar me durim orë të tëra duke pluguar tokën djerrë dhe pastaj të mbjellë farën e të kujdeset për rritjen e saj, ai nuk mund të ketë të korra më vonë.  Kurse, po të ngulmojmë e të vazhdojmë me durim të mbjellim farën e Zotit, atëherë është e sigurt që një ditë, herët a vonë, kemi për të pasur edhe të korra:

“Le të mos ligështohemi duke bërë të mirën, sepse, po të mos ligështohemi, do të korrim në kohën e vet.” (Gal. 6:9)

      Ne gjithmonë duhet të inkurajojmë besimin dhe pritjet tona me premtimin e Perëndisë se fjala e tij kurrë nuk ka t’iu kthyer bosh.  Duke prodhuar fryte ajo do t’ia arrijë qëllimit për të cilën është dërguar (Isa. 55:10-11).

© 2026 Të drejtat e autorit janë të rezervuara.  Jepet lejë që lexuesit ta përdorin këtë shkrim për studim personal si dhe për të zhvilluar seri mësimesh/predikimesh/studimesh.

Autori: Michael A. Brown, Angli.

Redaktuesi: Holger Dashi, Korçë.

Vargjet që janë të cituara më sipër janë marrë nga © 2009 Bibla e Studimit “The New Thompson Chain Reference Bible” në shqip, përfshirë përkuesin biblik: Shoqëria Biblike Shqiptare (ABS), Tiranë.